ΑΡΘΡΟ 1. Το στοίχημα γενικά

Τι είναι το στοίχημα; Πολύ απλά, τζόγος. Είναι ο τρόπος με τον οποίο ένα σπορ μετατρέπεται από ένα απλό άθλημα σε οικονομικό κέρδος ή χασούρα.

  1. Πότε ποντάρουμε και γιατί; Ποντάρουμε για να έχουμε easy money αλλά όταν καταθέτουμε τα λεφτουδάκια μας πρέπει να υπολογίζουμε ότι «τόσα έχουμε να χάσουμε». Ποτέ μα ποτέ δεν πρέπει να λογαριάζουμε ότι π.χ. «την Δευτέρα θα έχω 100 ευρώ παραπάνω επειδή έχω βρει δυο τρία άχαστα».
  2. Πάντα ποντάρετε ποσά που να τα αντέχει η τσέπη σας και ποτέ ποσά που να σας αγχώνουν οικονομικά αφού κάτι τέτοιο είναι το μεγαλύτερο λάθος που μπορεί να κάνει ένας παίκτης.
  3. Αν δεν έχουμε την παραμικρή ιδέα από στοίχημα, ξένες ομάδες και τζόγο, τότε… μακριά. Είναι μόνο για παίκτες.
  4. Σε οποιοδήποτε στοίχημα, ποντάρουμε στο ελάχιστο δυνατό πλήθος που μας ζητούν. Σε δυάδες προσφέρονται οι αγώνες, όσους και να παίξουμε θα ζητήσουμε δυάδες.
  5. Πολλοί υποστηρίζουν ότι «το στοίχημα δεν είναι να παίζεις με τις ομάδες αλλά με τις αποδόσεις». Λάθος άποψη. Παίζεις και με τις ομάδες.
  6. Ποτέ μα ποτέ δεν πρέπει να επηρεάζεται ένας παίκτης από τα συλλογικά του συναισθήματα. Ξέρετε πόσοι Γαύροι έχασαν χρήματα όταν ο Ολυμπιακός έπαιζε εκτός έδρας στο Champions League και πίστευαν ότι δεν θα ηττηθεί;

ΑΡΘΡΟ 2: Η ενημέρωση

  1. «Ενημέρωση» στο στοίχημα θα πει πως έχουμε πληροφορηθεί όσο το δυνατόν περισσότερα πράγματα για τις ομάδες πάνω στις οποίες θα ποντάρουμε.
  2. Λανθασμένη ενημέρωση είναι καθαρή «αυτοκτονία». Κάθε είδηση αλλάζει, έστω και σε ελάχιστο ποσοστό, τα δεδομένα ενός αγώνα.
  3. Ακόμα και η πιο μικρή ή πιο «κουφή» είδηση μας ενδιαφέρει. Όσο σημασία έχει όταν μάθουμε ότι μια ομάδα έχει εννέα απουσίες, άλλη τόση έχουν οι καιρικές συνθήκες, η κατάσταση του γηπέδου και η απόσταση των κερκίδων (βλέπε και 12.3) ή ακόμα και αν χώρισε ο Ραούλ από την γκομενάρα που τα είχε φτιάξει ή αν ο προπονητής είχε παίκτη κάποτε τον τελευταίο αναπληρωματικό της αντιπάλου.
  4. Ειδήσεις για ένα ματς μπορούμε να μάθουμε είτε αγοράζοντας κάποιο στοιχηματικό έντυπο είναι μέσω στοχηματικών ιστοσελίδων, ξένων και ελληνικών. Το θέμα είναι να κρίνουμε σωστά πιο μέσο μας προσφέρει σωστή, γρήγορη και έγκυρη ενημέρωση.

ΑΡΘΡΟ 3: Οι απουσίες

  1. Οι απουσίες παίζουν ίσως τον σημαντικότερο ρόλο στο πώς θα εμφανιστεί μια ομάδα σε έναν αγώνα. Ακόμα κι αν λείψει ένας παίκτης για τον οποίο ίσως δεν γνωρίζουμε τίποτε, τα δεδομένα αλλάζουν άρδην. Π.χ. εμείς οι Έλληνες γνωρίζουμε ότι άλλη ομάδα είναι ο ΠΑΣ Γιάννινα όταν παίζει ο Γήτας κι άλλη χωρίς αυτόν. Φανταστείτε όμως να ήσασταν ένας Άγγλος που ήθελε να ποντάρει στο ΠΑΣ – Ακράτητος και, αφού πόνταρε άσο, να ρωτούσε: «Who is this fucking Gitas?».
  2. Οι απουσίες δεν είναι δεδομένες μέχρι και την τελευταία στιγμή κι αυτό που πολλές φορές μας προβληματίζει είναι η «μπλόφα». Προσέξτε μόνο τι κάνουν η Διναμό Κιέβου και η εθνική Ουκρανίας πριν από διεθνείς αγώνες: δίνουν καμιά δεκαριά απόντες και στο τέλος αποδεικνύεται ότι οι οκτώ από αυτούς είναι στην αποστολή.
  3. Διαβάζουμε την είδηση ότι «η Μπελενένσες έχει οκτώ απουσίες εν’ όψει του αγώνα με την Ζιλ Βιθέντε». Παίζουμε μια διπλή ευκαιρία Χ2 και στο τέλος το ματς λήγει 4-1. Τι έγινε, γιατί απορείτε; Απλά, από αυτούς τους οκτώ, οι πέντε ήταν μεταξύ πάγκου και εξέδρας από το ξεκίνημα της σεζόν, οι δύο συνήθως αναπληρωματικοί και ο όγδοος το βασικό αριστερό μπακ της ομάδας. Πρέπει λοιπόν να ξέρουμε πόση σημασία έχουν οι απουσίες, κάτι που δεν εξαρτάται απόλυτα από τον αριθμό τους.
  4. Όσο πιο αξιόπιστη και ευρύτερα γνωστή είναι μια διοργάνωση, τόσο πιο έγκυρα μαθαίνουμε τις απουσίες των ομάδων και πόσο σημαντικές είναι. Στο Champions League οι ενδεκάδες είναι γνωστές περίπου μια ώρα πριν από την έναρξη των αγώνων όμως στην Division 3 της Αγγλίας οι παίκτες που έπαιξαν τελικά γίνονται γνωστοί μετά την λήξη του αγώνα.
  5. Βλέπε και 8.5.

ΑΡΘΡΟ 4: Η παράδοση

  1. Η παράδοση είναι ένας παράγοντας που δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να περάσει απαρατήρητος. Μερικοί από εσάς νομίζουν ότι αυτό ισχύει μόνο σε Αγγλία και Σκωτία, όμως αυτό είναι λάθος. Από τα Πυρηναία μέχρι τις επαρχίες του Κουρδιστάν και από την Μάλτα έως και την Γροιλανδία, η παράδοση είναι ένας παράγοντας που θα επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό το τελικό αποτέλεσμα ενός αγώνα.
  2. Εδώ όμως υπάρχουν κάποια προβλήματα. Το πρώτο είναι το ρητό «οι παραδόσεις είναι για να σπάνε», το οποίο πιστεύουν πολλοί παίκτες, κάτι που συχνά πυκνά ασπάζεται και ο υπογράφων. Το θέμα είναι να επιλέξουμε την σωστή χρονική στιγμή που μια παράδοση θα «σπάσει».
  3. Άλλο ένα πρόβλημα είναι πως είναι εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να μάθουμε τι έχει γίνει σε όλα τα ματς π.χ. ανάμεσα σε Λίγκμπι και Μπρόντμπι, από την στιγμή που τα sites της Δανίας δεν μας προσφέρουν αυτή τη δυνατότητα. Αντιστρόφως, διαβάζουμε ότι η Τορκί έχει να νικήσει εκτός έδρας την Χάντερσφιλντ από το 1929, αφού είναι εύκολο να το βρούμε σε αγγλικά sites (π.χ. soccerbase, smartbet κι άλλα).
  4. Βλέπε και 17.3.

ΑΡΘΡΟ 5: Τι ισχύει σε ισοβαθμίες, Κύπελλα και διοργανώσεις

  1. Εξαιρετικά σημαντικό. Με άλλη λογική θα αγωνιστεί Ρεάλ κόντρα στην Μπανταχόθ σε ένα νοκ άουτ ματς για το Copa Del Rey κι αλλιώς αν γνωρίζει ότι υπάρχει επαναληπτικός. Στην πρώτη περίπτωση θα παρατάξει μια ενδεκάδα αποτελούμενη κι από βασικούς κι από αναπληρωματικούς, στην δεύτερη περίπτωση όμως είναι σχεδόν βέβαιο ότι στο πρώτο ματς θα παρατάξει τα «δευτεροτρίτα» (όποια τέλος πάντων είναι αυτά, τυχαίο το παράδειγμα) και, αν δει ότι «στραβώνει» η δουλειά, θα επιστρατεύσει τους βασικούς για τη ρεβάνς.
  2. Επίσης, ιδίας σημασίας είναι το τι εν τέλει προσφέρουν οι διοργανώσεις των Κυπέλλων στις συμμετέχοντες ομάδες. Ως γνωστόν, σε Αγγλία και Γαλλία το Worthington Cup και Coupe De La Ligue χαρίζουν στο νικητή ένα εισιτήριο για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της επόμενη περιόδου. Αν λοιπόν η Λανς έχει χάσει κάθε ελπίδα για έξοδο στην Ευρώπη μέσω του πρωταθλήματος της Ligue 1 κι έχει αποκλειστεί από το Coupe De France, είναι απολύτως λογικό να τα δώσει όλα στο Coupe De La Ligue και πιθανώς να αδιαφορήσει λιγάκι στους αγώνες του πρωταθλήματος.
  3. Κάτι ανάλογο ισχύει και στις τελικές ισοβαθμίες. Σε άλλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα λογαριάζεται ως πρώτο κριτήριο η διαφορά τερμάτων και σε άλλα οι μεταξύ των δύο ή και περισσοτέρων ομάδων αγώνες. Άρα, όταν το πρωταθλήματα πλησιάζουν προς την λήξη τους, θα πρέπει να έχουμε πληροφορηθεί τα πάντα γύρω από αυτό το άκρως σημαντικό θέμα.
  4. Σε πολλές χώρες κάποιες ομάδες δεν υποβιβάζονται αυτόματα αλλά δίνουν μπαράζ με ομάδες της δεύτερης κατηγορίας. Κάτι τέτοιο ας πούμε θα γίνει στην Ελλάδα φέτος. Άλλο ένα στοιχείο που δεν θα πρέπει να μας διαφύγει.

ΑΡΘΡΟ 6: Οι Ευρωπαίοι και οι… πεσόντες

  1. Μελετάμε την βαθμολογία ενός πρωταθλήματος. Τι πρέπει πάση θυσία να γνωρίζουμε; Ποιες θέσεις οδηγούν στην έξοδο στο Champions League, ποιες στο UEFA Cup και ποιες οδηγούν στον υποβιβασμό. Τα δεδομένα αυτά αλλάζουν λίγο έως πολύ κάθε χρόνο και αναρωτιέμαι πόσοι από εσάς γνώριζαν πέρυσι ότι οι Γερμανοί έβγαζαν τρεις ομάδες στο Champions League και οι Άγγλοι τέσσερις.
  2. Υπάρχει μια παράμετρος που ονομάζεται Intertoto Cup. Δεν είναι απόλυτο ότι οι ομάδες που θα συμμετάσχουν σε αυτή την διοργάνωση θα πρέπει να έχουν τερματίσει κάτω από τις θέσεις του UEFA. Ο λόγος είναι απλός: οι αγωνιστικές υποχρεώσεις ξεκινούν… ντάλα καλοκαίρι και πολλές ομάδες θέλουν να αποφύγουν αυτή την ταλαιπωρία. Πέρυσι ας πούμε συμμετείχε το Αιγάλεω, το οποίο απλά επεδίωξε να δώσει δυο «επίσημα φιλικά» με την Φούλαμ που του έλαχε ως αντίπαλος, όπως είχε τότε ειπωθεί.
  3. Πρέπει πάντα να γνωρίζουμε τι συμβαίνει στις διοργανώσεις Κυπέλλων και Λιγκ Καπ πριν υποθέσουμε ποιες ομάδες θα βγουν Ευρώπη από ένα πρωτάθλημα. Ένα καλό παράδειγμα είναι το φετινό Copa Del Rey, στα ημιτελικά του οποίου παίζουν Ρεκριατίβο Ουέλβα – Οσασούνα και Ντεπορτίβο Λα Κορούνια – Μαγιόρκα. Αν υπολογίσουμε ότι η Ντεπορτίβο θα τερματίσει στην πρώτη τετράδα του πρωταθλήματος, άρα και θα συμμετάσχει στο Champions League κι ότι Ουέλβα και Οσασούνα «καίγονται» να σωθούν, καταλαβαίνουμε ότι είναι μια διοργάνωση για… έναν.
  4. Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι η Μαγιόρκα κατακτά το Copa Del Rey και τερματίσει 6η στην Primera Division, τότε στο UEFA Cup θα συμμετάσχουν από την Ισπανία οι ομάδες που θα τερματίσουν σε 5η, 7η και 8η θέση.
  5. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τις θέσεις που οδηγούν στον υποβιβασμό (βλ. και 5.4).

ΑΡΘΡΟ 7: Τα ντέρμπι και οι τοπικές κόντρες

  1. «Ντέρμπι» θα πει κυριολεκτικά στην ποδοσφαιρική ορολογία ο αγώνας δυο ομάδων της ίδιας πόλης. Αυτό σημαίνει ότι το Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός και το Ρεάλ Μαδρίτης – Μπαρτσελόνα δεν είναι ντέρμπι, το Παναθηναϊκός – ΑΕΚ όμως, το ΠΑΟΚ – Άρης, το Ρεάλ – Ατλέτικο και το Ολυμπιακός Βόλου – Νίκη Βόλου είναι. Βέβαια, με την έννοια «ντέρμπι» και την προσθήκη ενός επιθέτου όπως «τοπικό», «κορυφής», «ουραγών» κι άλλα έχει αποκτήσει μια πιο γενικευμένη σημασία, κάτι το οποίο εν τέλει δεν μας… πολυενοχλεί.
  2. Θα ήταν καλό, ακόμα και από πλευράς ενημέρωσης, να ξέρουμε γιατί θεωρείται τόσο μεγάλο ντέρμπι το Ρεάλ – Μπαρτσελόνα, το Έβερτον – Λίβερπουλ, το Αθλέτικ Μπιλμπάο – Ρεάλ Σοθιεδάδ κι άλλα πολλά. Το Ρεάλ – Μπάρτσα ξεκίνησε λόγω της χούντας του Φράνκο, το Σέλτικ – Ρέιντζερς λόγω θρησκευτικών διαφοροποιήσεων και ούτω καθεξής. Παίζουν κι αυτά τον ρόλο τους…
  3. Όσο για τις τοπικές κόντρες, είναι φυσικό όταν συγκρούονται ομάδες της ίδιας πόλης να υπάρχει ένα παραπάνω κίνητρο για τη νίκη. Άρα, μαθαίνουμε… νεράκι σε ποια πόλη εδρεύει κάθε ομάδα. Δεν είναι δύσκολο, μελέτη θέλει.

ΑΡΘΡΟ 8: Οι φιλικές σχέσεις

  1. Οι «φιλικές» σχέσεις είναι ένα φαινόμενο που το συναντάμε και στην Ελλάδα, αρχίζοντας με τις σχέσεις ανάμεσα π.χ. σε Παναθηναϊκό και ΟΦΗ (ιδιοκτησιακές), Ολυμπιακό και Αιγάλεω (παραγοντικές) κλπ. Δεν είναι όμως μόνο ελληνικό φαινόμενο αλλά παγκόσμιο. Ρεάλ Μαδρίτης και Βαγιαδολίδ, Πόρτο και Σπόρτινγκ Μπράγα, Γιουβέντους και Ουντινέζε, Ίντερ και Αταλάντα και πολλά άλλα…
  2. Κανείς όμως δεν ισχυρίζεται ότι επειδή οι δυο ομάδες έχουν οποιεσδήποτε σχέσεις ή επαφές, πρέπει σώνει και καλά να «δίνει» η μικρή ομάδα το ματς στην μεγάλη. Και ο ΟΦΗ άφησε εκτός Ευρώπης τον Παναθηναϊκό και η Βαγιαδολίδ «κόβει» συχνά πυκνά βαθμούς από την Ρεάλ. Και αυτό δεν είναι εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα, διότι δεν υφίσταται κανόνας.
  3. Μια τέτοια περίπτωση μπορεί να συναντήσουμε και για οποιοσδήποτε άλλους λόγους. Πέρυσι π.χ., η Σοθιεδάδ χρειαζόταν βαθμούς για να «σωθεί» και νίκησε 3-2 μέσα στο Μπιλμπάο την (κατά τα άλλα «μισητή» αντίπαλο) Αθλέτικ.
  4. Εδώ όμως ανοίγει ένα ακόμη μεγάλο κεφάλαιο, τα «γραμμάτια». Βλέπε και Άρθρο 9.
  5. Επιπλέον, κάποιες ομάδες παραχωρούν ως δανεικούς κάποιους παίκτες σε ομάδες της ίδιας κατηγορίας υπό τον όρο όμως ότι δεν θα αγωνιστούν στο μεταξύ τους παιχνίδι.
  6. Ιδιοκτησιακές σχέσεις είναι πιθανόν να έχουν κάποιες ομάδες διαφορετικών χωρών. Π.χ. η ENIC έχει αναμειχθεί στα διοικητικά της Τότεναμ, της Σερβέτ και φυσικά της ΑΕΚ.
  7. Κοινές έδρες. Βλέπε και 12.4.

ΑΡΘΡΟ 9: Τα… γραμμάτια

  1. Πονεμένη ιστορία. Ως φαινόμενο όμως, παρατηρείται πολύ συχνά. Πιο πάνω (στο 8.3) αναφέρθηκε η περίπτωση Αθλέτικ Μπιλμπάο και Ρεάλ Σοθιεδάδ, η οποία είναι μια από τις εκατοντάδες που συμβαίνουν σχεδόν σε όλα τα πρωταθλήματα, με λιγότερες ίσως εμφανίσεις στην αγγλική Premiership.
  2. Τι εννοούμε λοιπόν ως «γραμμάτιο»; Εύκολο να το καταλάβουν οι πονηροί αλλά ας το εξηγήσουμε για τους αδαείς με ένα απλό παράδειγμα: τρεις αγωνιστικές πριν από την λήξη της ιταλικής Serie A, η Ρετζίνα που κινδυνεύει με υποβιβασμό αγωνίζεται στο Μπέργκαμο κόντρα στην αδιάφορη βαθμολογικά Αταλάντα, κάνει το «διπλό» και στο τέλος κερδίζει την παραμονή της. Την επόμενη σεζόν, η Αταλάντα παίζει την 4η αγωνιστική εκτός έδρας με την Ρετζίνα και κάνει κι αυτή το «διπλό». Λέμε λοιπόν ότι ξεχρέωσε το… γραμμάτιο.
  3. Δεν είναι όμως απόλυτο ότι το «γραμμάτιο» θα ξεχρεωθεί την αμέσως επόμενη σεζόν, αυτό μπορεί να γίνει και μετά από δύο, τρία ή και πέντε χρόνια. Εξαρτάται…
  4. Από την άλλη όμως, δεν είναι απόλυτο ότι το διπλό που έκανε η κάθε Ρετζίνα επί της κάθε Αταλάντα ήταν όντως «αβαβά». Στατιστικά βέβαια η περίπτωση αυτή δεν υπερισχύει της προηγούμενης…

ΑΡΘΡΟ 10: Τιμωρίες, ουδέτερα και μηδενισμοί

  1. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ευτυχώς η ενημέρωσή μας είναι έγκαιρη και έγκυρη. Δεν χρειάζεται να εξηγήσω για ποιον λόγο αλλάζουν τα δεδομένα αν Πόρτο – Βιτόρια Γκιμαράες παίξουν

α) κανονικά στο «Ντας Άντας»,

β) στο «Ντας Άντας» αλλά κεκλεισμένων των θυρών,

γ) σε ουδέτερο γήπεδο, κάποια χιλιόμετρα μακριά από το Οπόρτο.

  1. Στην παραπάνω περίπτωση υπάρχει ένα ακόμη ενδεχόμενο, το οποίο παρατηρείται συχνά και στην Ελλάδα. Π.χ. ο αγώνας ΠΑΟΚ – ΠΑΣ Γιάννινα διεξήχθη στην ουδέτερη για τις δυο ομάδες Καβάλα. Τελικά, η ομάδα που διένυσε την μεγαλύτερη απόσταση – και ουσιαστικά… τιμωρήθηκε – ήταν η φιλοξενούμενη.
  2. Πολλές φορές, κατά την διάρκεια ενός πρωταθλήματος, επιβάλλονται από τις κατά χώρες ομοσπονδίες μηδενισμοί και αφαιρέσεις βαθμών σε ομάδες. Οι ομάδες που τιμωρήθηκαν ασκούν έφεση και η ιστορία κρατά αρκετό καιρό… Ας μην το ξεχνάμε.
  3. Άλλες φορές, κάποιες ομάδες αναγκάζονται να… ξενιτευτούν λόγω κάποιας μεγάλης διοργάνωσης που ακολουθεί στην χώρα τους. Στις μέρες μας συμβαίνει και στην χώρα μας (όπου Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός εγκατέλειψαν το ΟΑΚΑ) αλλά και στην Πορτογαλία, όπου ορισμένα ομάδες αγωνίζονται μακριά από τις φυσικές τους έδρες, οι οποίες ανακατασκευάζονται εν’ όψει EURO 2004.

ΑΡΘΡΟ 11: Τα κοράκια και οι παράγκες

  1. Άλλη μια πονεμένη ιστορία. Υποθέτουμε ότι έχουμε μελετήσει τα πάντα γύρω από το ματς Ρετζίνα – Μπολόνια και έχουμε καταλήξει στον άσο, όπου και ποντάρουμε ένα αξιοσέβαστο ποσό. Κι ενώ είναι το ματς στο 1-0, ο Κολίνα δίνει ανύπαρκτο πέναλτι στις καθυστερήσεις, το ματς λήγει 1-1 κι εμείς ψαχνόμαστε να δούμε τι κάναμε λάθος. Ναι, κάναμε ένα μικρό αλλά σημαντικό λαθάκι: δεν υπολογίσαμε τον παράγοντα διαιτησία.
  2. Το κάθε… κοράκι σφυρίζει

α) έχοντας σωστή προσωπική κρίση σε κρίσιμες φάσεις,

β) έχοντας λανθασμένη προσωπική κρίση σε κρίσιμες φάσεις,

γ) έχοντας δεχθεί οδηγίες από την «παράγκα» της χώρας,

δ) όντας παντελώς ανίκανος να διαιτητεύσει ένα ματς,

ε) κάνοντας μεν λάθη τα οποία όμως δεν επηρεάζουν το τελικό αποτέλεσμα.

Όπως είναι εύκολα κατανοητό, είναι σχεδόν απίθανο να γνωρίζουμε από πριν πώς θα σφυρίξει ένας διαιτητής, πόσο μάλλον ένας επόπτης.

  1. Συχνά, βλέπουμε δημοσιευμένα στατιστικά για κάποιους ρέφερι τα οποία τις περισσότερες φορές βοηθούν και πρέπει να τους ρίχνουμε μια ματιά. Δηλαδή τι άσους, χηνάρια και διπλά έχει φέρει, πόσο συχνά δείχνει κάρτες, πόσο εύκολα δείχνει πέναλτι κλπ. Ίσως βγάλουμε κάποιο συμπέρασμα…
  2. Όσο για τις «παράγκες» (οι οποίες υπάρχουν, όπως και να το κάνουμε, σχεδόν παντού), ποτέ δεν είναι απόλυτα βέβαιον ποιον εν τέλει θα ευνοήσουν. Ισχυρίζεται κάποιος πως στην Ισπανία «σπρώχνουν» την Ρεάλ αλλά αν είχε δει το Ρεάλ – Ατλέτικο (2-2) σίγουρα δεν θα ήταν απόλυτα βέβαιος εκ των υστέρων για την άποψη που διατύπωνε.
  3. Γεγονός είναι πάντως ότι οι «μεγάλες» ομάδες θα έχουν πάντα μια μικρή… βοήθεια, όταν κριθεί απαραίτητο. Και το πεναλτάκι τους θα πάρουνε στο τέλος, και καμιά αποβολή θα πέσει στην αντίπαλη ομάδα εφόσον χρειαστεί και άλλα πολλά «επιστημονικά» κόλπα.

ΑΡΘΡΟ 12: Έδρες και προσέλευση κοινού

  1. «Και τι μας νοιάζει», θα πει κανείς; Μέγα λάθος. Άλλο πράγμα είναι να έχει μεγάλη προσέλευση θεατών μια ομάδα κι άλλο να την βλέπουν στο γήπεδο μόνο οι συγγενείς των ποδοσφαιριστών. Λογικό έτσι; Θυμηθείτε μόνο την περίπτωση της αγγλικής Division 1, με τον μέσο όρο των εισιτηρίων της να είναι μεγαλύτερος από αυτόν της Πορτογαλίας (Campeonato), της Ελλάδας (σιγά την είδηση.) και του Βελγίου (Jupiler League).
  2. Το άρθρο αναφέρεται κυρίως στις ομάδες των μικρών κατηγοριών, οι οποίες αντλούν σημαντικά για αυτές έσοδα από τα εισιτήρια. Αν όμως στην Γκρέτνα πάνε 300 άτομα κάθε Σάββατο,… βράσε όρυζα.
  3. Ρόλο στην διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος παίζει και το πώς είναι κατασκευασμένο και διαμορφωμένο ένα γήπεδο. Αν οι κερκίδες είναι κοντά ή το γήπεδο χρησιμοποιείται και για στίβο, αν το κοινό είναι φανατισμένο ή… ξενέρωτο, αν ο αγωνιστικός χώρος είναι σε καλή κατάσταση, αν, αν, αν… Εύκολο κανείς να μάθει πολλά πράγματα για το γήπεδο της Μπάγερν Μονάχου ή της Σάλκε, δύσκολο όμως για αυτό της Μπραουνσβάιγκ ή της Ομπερχάουζεν…
  4. Προσοχή. Πολλές ομάδες χρησιμοποιούν κοινές έδρες, όπως για παράδειγμα ο Ολυμπιακός και ο Απόλλωνας Σμύρνης.

ΑΡΘΡΟ 13: Προπονητολογία

  1. Από πού να αρχίσει και πού να τελειώσει κανείς με τους τεχνικούς των ομάδων και τον – καθοριστικότατο – ρόλο που παίζουν. Η αξία τους στο ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο διαμορφώνεται από τις επιτυχίες και την πορεία τους μέσα στον χρόνο. Και επιτυχία δεν θα πει να κατακτήσεις το Champions League. Ίδια σχεδόν αξία έχει το να κρατήσεις στην κατηγορία μια ομάδα που θεωρείτω «τελειωμένη», ίδια το να κρατάς μιας ομάδα «ζωντανή» αν και άφραγκη (όπως ο Άγγελος Αναστασιάδης αλλά βλέπε και 16.1), ίδια να δημιουργήσεις μια ομάδα που θα βρίσκεται για αρκετά χρόνια στο προσκήνιο.
  2. Ο παραπάνω κανόνας δεν ισχύει υπό ιδανικές συνθήκες, καθώς υπάρχει η «χημεία». Όπου «χημεία» είναι η αρμοστή συνεργασία παικτών και προπονητή, αν και εδώ μπαίνει ένα ερώτημα το οποίο δεν θα απαντηθεί: «ο προπονητής κάνει τους παίκτες ή οι παίκτες τον προπονητή;». Το αφήνουμε στην άκρη λοιπόν διότι δεν τα ξέρουμε κι όλα.
  3. Κλείνοντας την αναφορά (πάντα σε γενικά πλαίσια) στους προπονητές, απλά θα πρέπει να έχουμε έστω και μια θαμπή εικόνα για το ποιόν τους. Αν μάθουμε ότι π.χ. ο Λουίς Φαν Χάαλ ανέλαβε την Φέγενορτ, δεν θα οδηγηθούμε σε κανένα απολύτως συμπέρασμα. Γιατί μπορεί να τα κάνει – και πάλι – Γης μαδιάμ, όπως και στην Μπαρτσελόνα, είναι όμως πιθανόν να πετύχει.
  4. Για προπονητές όμως που γνωρίζουμε ότι είχαν μεγάλες επιτυχίες όπου εργάστηκαν τα τελευταία χρόνια (Χίτσφελντ, Κούπερ κλπ.), θα τους δώσουμε έναν πόντο.
  5. Εκείνο όμως που μας επηρεάζει, είναι κατά πόσο αλλάζουν (θετικά ή αρνητικά) με την παρουσία τους την εικόνα μιας σχετικά καλής ομάδας, η οποία συνήθως πρωταγωνιστεί.
  6. Όσο για τις σχέσεις τους με προέδρους και παίκτες… εεε, πολλά ζητάτε.
  7. Αυτό όμως που επίσης μας αφορά έντονα είναι το αν κινδυνεύει κάποιος προπονητής να χάσει την θέση του, π.χ. να του έχει δοθεί μια deadline ημερομηνία. Δύσκολα όμως μπορούμε να καταλάβουμε αν καμιά φορά οι παίκτες θέλουν να «φάνε» τον προπονητή.
  8. Συνήθως μια ομάδα που αλλάζει προπονητή και συνεχίσει είτε με νέο τεχνικό είτε με υπηρεσιακό, παρουσιάζεται καλύτερη στον επόμενό της αγώνα.

ΑΡΘΡΟ 14: Οι πρόεδροι και μεγαλομέτοχοι

  1. Το να είσαι ένας πρόεδρος ή μεγαλομέτοχος που πληρώνει τους παίκτες στην ώρα του και που δίνει πριμ σε μεγάλες νίκες και επιτυχίες, δεν σημαίνει αυτόματα ότι η ομάδα σου θα πάρει το Champions League. Για να βγάλετε συμπέρασμα, κάντε μια σύγκριση ανάμεσα σε Μυτιληναίο και Μπατατούδη.
  2. Υπάρχει ένας κανόνας που αφορά τους προέδρους ή μεγαλομετόχους και που τους θέλει να βαδίζουν σε ένα συγκεκριμένο καλούπι: σωστοί στις υποχρεώσεις τους, επηρεάζονται (άλλοι λιγότερο, άλλοι περισσότερο) από τους «αυλικούς» αλλά γενικά βρίσκονται πάντα στο παρασκήνιο μέχρι να έρθει η επιτυχία (αν και εφόσον έρθει) και να βγουν από την αφάνεια, βγάζοντας φωτογραφίες με τους παίκτες. Υπάρχουν όμως και οι Χέσους Χιλ, Ντιμίτρι Πίτερμαν, Ζουάν Γκασπάρτ, Σίλβιο Μπερλουσκόνι και πολλοί άλλοι.

ΑΡΘΡΟ 15: Τα πριμ (και προς τρίτους.)

  1. Δίνεις πριμ στους παίκτες, τα πάτε καλά. Δεν τους δίνεις, γκρινιάζουν. Ουδέν το μεμπτό, σωστά; Τι γίνεται όμως αν τάξεις πριμ σε παίκτες άλλης ομάδας;
  2. Απορείτε; Θα πείτε «μα καλά, δεν υπάρχει κάποιο νομικό πλαίσιο που να διώκει τέτοια φαινόμενα;». Πως, υπάρχει, δεν αντιλέγω. Τουλάχιστον, σε όσες τέτοιες περιπτώσεις γίνονται δημόσια. Γιατί στην… ζούλα, άντε να τους βρεις και άντε να το αποδείξεις…
  3. Στην Ισπανία όμως κάτι τέτοιο συνηθίζεται διότι είναι απολύτως νόμιμο. Ναι, δεν το ξέρατε; Μπορεί κάλλιστα ο Φλορεντίνο Πέρεθ να τάξει πριμ κάποιων χιλιάδων ευρώ στους παίκτες της Μαγιόρκα για να έχουν ένα επιπλέον κίνητρο για να κυνηγήσουν τη νίκη επί της Μπαρτσελόνα και να μην του πει κανείς κουβέντα.

ΑΡΘΡΟ 16: No money, no honey

  1. Μεγάλο ρόλο στην απόδοση μιας ομάδας παίζει το αν η ομάδα στέκει καλά οικονομικά ή έχει προβλήματα.
  2. Λόγω των οικονομικών προβλημάτων είναι συχνό το φαινόμενο είτε οι παίκτες να παίζουν όντας αδιάφοροι είτε να κατεβαίνουν σε αποχή (όπως σε Κομποστέλα και Αλτάι). Σπάνια όμως θα δούμε την κατάσταση να φθάνει στα άκρα, όπως ας πούμε έγινε στην Ιταλία με την Φιορεντίνα.
  3. Πιο σύνηθες είναι η ομάδα να συνεχίζει στο πρωτάθλημα για τυπικούς λόγους με ερασιτέχνες και βετεράνους ποδοσφαιριστές (π.χ. στο Βέλγιο φέτος η Μαλίν, η Μπέβερεν πιο παλιά).
  4. Αν όμως η κατάσταση παραμένει ως έχει για καιρό, τότε είναι μεγάλο ρίσκο να ποντάρει κανείς πάνω της έστω και ένα ευρώ.

ΑΡΘΡΟ 17: Οι… ευρωκούπες

  1. Όλα όσα έχουμε γράψει παραπάνω για τα πρωταθλήματα και τις λοιπές διοργανώσεις ισχύουν και για τις διεθνείς διοργανώσεις (Champions League, UEFA Cup, Intertoto Cup, Copa Libertadores κλπ.)
  2. Πλην όμως θα πρέπει να υπολογίζουμε και τις χώρες από τις οποίες προέρχονται οι ομάδες που συμμετέχουν. Μέχρι και πριν από δύο χρόνια η Σλόβαν Λίμπερετς δεν μας έλεγε τίποτε όμως όποιος μετρούσε όσο έπρεπε ότι προέρχεται από την Τσεχία, μια χώρα με μεγάλη παράδοση στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, σίγουρα απέφυγε την κουβά όταν η Σλόβαν απέκλειε Θέλτα, Μαγιόρκα κι άλλες…
  3. Η παράδοση επίσης μετρά αλλά και σε εθνικό επίπεδο. Π.χ. παρατηρούμε σε έναν αγώνα Λοκομοτίβ Μόσχας – Γαλατασαράι ότι οι δύο ομάδες δεν έχουν συναντηθεί ποτέ όμως η Γαλατά δεν έχει ηττηθεί ποτέ εκτός έδρας από ρωσική ή σοβιετική ομάδα. Να μην το λάβουμε υπ’ όψιν μας;

ΑΡΘΡΟ 18: Η αξία ενός αγώνα

  1. Στοιχηματικά, όση αξία έχει το Ρεάλ Μαδρίτης – Μπαρτσελόνα άλλα τόση έχει το Νάνιτον – Κέτερινγκ. Αλλάζει κάτι;
  2. Κατά τους περισσότερους «ειδήμονες» όχι, αλλά εγώ πιστεύω πως ναι, αλλάζει. Διότι είναι πολύ πιο εύκολο στον μέσο παίκτη να ποντάρει τα ωραία του λεφτουδάκια σε δυο ομάδες που γνωρίζει πάνω κάτω πώς συμπεριφέρονται αγωνιστικά, ποιους παίκτες και ποιον προπονητή έχουν. Δεν χρειάζεται να ψάξει και πολύ.
  3. Στο κάτω-κάτω, γνωρίζει τι χρώμα φανέλες φοράνε. Ακούω κάποιους να βρίζουν καμιά φορά την Τριεστίνα, την Μπρίστολ Σίτι και την Πίτερχεντ, χωρίς να τις έχουν δει έστω και μια φορά να αγωνίζονται.

ΑΡΘΡΟ 19: Οι αποδόσεις και το value betting

  1. Μπαίνουμε στα καθαρά στοιχηματικά λοιπόν… Η κάθε εταιρεία αξιολογεί τους αγώνες και προσφέρει κάποιες αποδόσεις, η οποίες όμως σπάνια ταιριάζουν με τις πραγματικές και σχεδόν πάντα είναι μειωμένες.
  2. Κάθε απόδοση κρύβει από πίσω και μια πιθανότητα… Αν π.χ. στο ματς Γκέτεμποργκ – Σούντσβαλ, οι πιθανότητες κατά την άποψή μας είναι 40-35-25. Αυτό σημαίνει ότι βλέπουμε φαβορί την Γκέτεμποργκ αλλά δεν σημαίνει απόλυτα ότι θα ποντάρουμε κιόλας σε αυτή. Γιατί; Με τον άσο όμως στο 1.60, αυτόματα σημαίνει ότι η Εταιρία μας προσφέρει μια απόδοση που για να ποντάρουμε σε αυτή εμείς θα πρέπει να πιστεύουμε ότι οι πιθανότητες νίκης της Γκέτεμποργκ είναι ίσες με 62.5% (fair bet) ή μεγαλύτερες από 62.5% (value bet). Μακροπρόθεσμα θα γλιτώσετε έτσι από πολλά υπερτιμημένα φαβορί.
  3. Για να υπολογίσετε την πιθανότητα πίσω από κάθε απόδοση σε ποσοστό (όχι την πιθανότητα του bookmaker αφού αυτή θέλει να λάβετε υπ’ όψιν και τη γκανιότα, βλέπε και Άρθρο 26).
  4. Λύση στο παραπάνω μπορεί να προσφέρει η χρήση του Value Betting. Για όσους δεν το γνωρίζετε, είναι ένας τρόπος ο οποίος συνήθως υπολογίζεται (συνήθως μέσω υπολογιστή) και που δίνει τις αποδόσεις που «βγαίνουν» από την φόρμα και την αγωνιστική κατάσταση των ομάδων, την βαθμολογική τους θέση, την προϊστορία κι άλλες λοιπές παραμέτρους.
  5. Όταν μια απόδοση αξίζει το ρίσκο της, τότε λέμε ότι η τιμή της είναι value και το ποντάρισμα της value bet. Για να ξέρεις αν θα παίξεις value bet, πολλαπλασιάζεις την απόδοση του σημείου που θες να ποντάρεις με την πιθανότητα που του δίνεις να εμφανιστεί. Αν δίνει γινόμενο μεγαλύτερο ή ίσο του 100 τότε η τιμή του είναι value, ενώ αν δίνει γινόμενο μικρότερο του 100 τότε η απόδοση του σημείου αυτού δεν αξίζει το ρίσκο της. Εννοείται ότι όσο μεγαλύτερο του 100 είναι το γινόμενο αυτό, τόσο πιο πολύ αξίζει η απόδοση του και αντιστρόφως. Π.χ. ας υποθέσουμε ότι παίζει Ολυμπιακός – Ακράτητος την τελευταία αγωνιστική και ότι οι ερυθρόλευκοι με νίκη κατακτούν το πρωτάθλημα. Με την δική μας αξιολόγηση, δίνουμε πιθανότητα 95% να εμφανιστεί ο άσσος. Η απόδοση του είναι 1,10. Τότε έχουμε: 95 x 1,10 = 104,5 > 100 και άρα η απόδοση του αξίζει και ας είναι μόλις 1,10.
  6. Άλλη λύση στο να βγάλουμε συμπέρασμα για κάποιο ματς είναι η σύγκριση αποδόσεων είτε με μεγάλα ξένα πρακτορεία στοιχημάτων (William Hill) είτε με τις κατά χώρες εταιρείες (SNAI στην Ιταλία, Norsk Tipping στην Νορβηγία κ.ο.κ.). Θα έχουν μείνει σε πολλούς αξέχαστα τα φράγκα που πήραν όταν πρωτομπήκε η Φινλανδία στο ελληνικό στοίχημα καθώς τα φαβορί «έβγαιναν» εύκολα συγκρίνοντας τις αποδόσεις που έδινε το site της Veikkausliiga.

ΑΡΘΡΟ 20: Τι 1, τι Χ, τι 2;

  1. Άλλη μια ιστορία που ακούγεται έντονα είναι ότι «εγώ παίζω μόνο άσους, που να ψάχνω να βρίσκω χηνάρια τώρα;» κι άλλα συναφή. Λάθος μεγάλο.
  2. Και στατιστικά να το πάρει κανείς, πάλι άκρη δεν βγαίνει. Δεν έχει σημασία ποιο σημείο παίζουμε, φθάνει να έχουμε τεκμηριώσει τον λόγο για τον οποίο το επιλέξαμε.
  3. Ορισμένες φορές είναι πολύ πιο εύκολο να επιλέξεις (και να σου «κάτσει») ένα χηνάρι παρά ο άσος ή το διπλό.

ΑΡΘΡΟ 21: Η φόρμα και η βαθμολογία

  1. Αναφέρθηκε πιο πάνω η φράση «φόρμα των ομάδων». Είναι μια φράση που εγκλείει τα πάντα γύρω από την αγωνιστική κατάσταση μιας ομάδας, ανεξάρτητα από την βαθμολογική της θέση. Μπορεί μια ομάδα να βρίσκεται στην 2η θέση όμως να μην έχει νίκη στα πέντε τελευταία της ματς ή μια άλλη να είναι στην 8η θέση αλλά να απαριθμεί επτά συνεχείς νίκες.
  2. Η φόρμα των ομάδων λοιπόν παίζει έναν ακόμη καθοριστικό ρόλο τόσο στην πρόβλεψη του τελικού αποτελέσματος όσο και στις αποδόσεις που προσφέρονται.
  3. Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι η βαθμολογία ορισμένες φορές «ψεύδεται», ειδικά σε σχέση με την πραγματική αγωνιστική κατάσταση των ομάδων.
  4. Επίσης, μετρά και το πώς συμπεριφέρονται οι ομάδες εντός και εκτός έδρας, κάτι που στις περισσότερες μικρομεσαίες αλλάζει ενώ στις ομάδες χαμηλής δυναμικότητας σίγουρα η έδρα παίζει καταλυτικό ρόλο.

ΑΡΘΡΟ 22: Οι γκουρού (ποιοι;)

  1. Αυτό που συμβαίνει με το στοίχημα μου θυμίζει έντονα την περίπτωση του ΧΑΑ. Ξέρετε, του Χρηματιστηρίου Αθηνών που μόλις ο δείκτης άρχιζε να ανεβαίνει, όλα τα ΜΜΕ γέμισαν έντυπα, ένθετα και εκπομπές με προτάσεις για… κονόμα. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό, χρεοκοπημένοι μου αναγνώστες. Τα ίδια λοιπόν γίνονται και στο στοίχημα, όπου μέσα σε λίγο καιρό όλοι γίναμε έμπειροι, παίρνουμε στήλες, δίνουμε προγνωστικά και παίρνουμε τον κοσμάκη στο λαιμό μας.
  2. Είναι φυσικά στην κρίση του καθενός, αν δεν μπορεί να βγάλει συμπέρασμα, να διαβάσει ή να ακούσει τις απόψεις κάποιου αρθρογράφου. Απόλυτα θεμιτό. Όμως, ορισμένες φορές είναι και κοροϊδία.
  3. Γιατί; Μα, απλούστατα, δεν μπορεί να βγαίνει ο πρώτος τυχόντας και να προτείνει ματσάκια έχοντας μηδαμινή εμπειρία στον χώρο. Όχι, δεν είναι… χούντα ο χώρος και χώρος υπάρχει για όλους. Ποιους όμως; Αυτούς που γνωρίζουν και πέντε πράγματα.
  4. Είναι μέγα λάθος (για να μην πω κάτι χειρότερο) οι στήλες στις οποίες υπογράφουν ανώνυμοι. Γιατί, φοβούνται το… ξύλο; Κι αυτό στο πρόγραμμα είναι στο κάτω-κάτω. Βάζεις λοιπόν το ονοματάκι σου κι αναλαμβάνεις την ευθύνη όσων γράφεις. Τελεία και παύλα.
  5. Επιτυχημένος «γκουρού» είναι όποιος έχει επιτυχία 50,001 %. Κανείς δεν είναι… Νοστράδαμος να προβλέπει τι θα ξημερώσει στα ματς, είναι αποδεδειγμένο πως κανείς δεν μπορεί να δίνει πετυχημένα προγνωστικά ή να κερδίζει συνέχεια. Προς Θεού, για τζόγο μιλάμε. Πάει κι έρχεται.
  6. Δεν πρέπει λοιπόν να κοροϊδεύεις τον κόσμο, να διαλαλείς ένα 100 % που θα κάνεις μια μέρα και να κάνεις τον Κινέζο όταν – αναμενόμενα κάποια ημέρα – θα πατώσεις.
  7. Δεν πρέπει να το παίζεις μάγκας δίνοντας προτάσεις για πέντε ματς, εκ των οποίων τα τρία είναι διπλές ευκαιρίες. Γιατί μια φορά μια διπλή ευκαιρία να «σπάσει», θα γίνεις δυο φορές ρεζίλι.
  8. Το τονίζω και πάλι όμως, ουδείς αλάνθαστος.

ΑΡΘΡΟ 23: Τα άχαστα

  1. Το άρθρο αυτό είναι ανύπαρκτο, διότι «άχαστα» δεν υπάρχουν. Θεωρείστε λοιπόν ότι διαβάζετε αυτή τη στιγμή ένα άρθρο-φάντασμα, ώστε να ξεδιαλυθούν ορισμένα πράγματα.
  2. Ρεάλ Μαδρίτης – Ρεκριατίβο Ουέλβα το ματς, 1,15 – 5,50 – 12,00 οι αποδόσεις. Όλα καλά ως εδώ. Γράφει κάποιος λοιπόν ότι «σήμερα προτείνω αυτά κι αυτά κι αυτά τα ματς και την άχαστη Ρεάλ». Τελικό αποτέλεσμα, Ρεάλ – Ουέλβα 0-0 με τρία χαμένα πέναλτι για την Ρεάλ και οχτώ δοκάρια και τι πρέπει να πεις σε αυτόν που πόνταρε 1.000.000 ευρώ στον άσο γιατί ήθελε να πάρει 150.000 ευρώ κέρδος;
  3. Η απάντηση είναι πως δεν θα είχες κανέναν απολύτως λόγο να απολογηθείς, αν το είχες θέσει σωστά. Π.χ. «μόνο με θαύμα δεν θα νικήσει η Ρεάλ».
  4. Κανένα ματς λοιπόν δεν είναι άχαστο. Κανένα απολύτως. Διότι ο μέγιστος Ίβιτσα Όσιμ είχε κάποτε δώσει την απάντηση, με τον δικό του τρόπο…

ΑΡΘΡΟ 24 Εγώ δεν παίζω άσο στο 1,20.

  1. Υπάρχουν πολλοί που ποτέ δεν θα άγγιζαν την απόδοση 1,20 μόνο και μόνο επειδή “δεν τους κάνει” όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν. Αρκετοί υποστηρίζουν ότι τις μικρές αποδόσεις δεν τις παίζουν, διότι ποντάρουν λίγα χρήματα με αποτέλεσμα ακόμα και όταν νικάνε να βγάζουν μικρό κέρδος. Προτιμούν, δηλαδή, να ρισκάρουν σε αουτσάιντερ υψηλών τιμών ή να ποντάρουν σε καυτά ντέρμπι όπου οι αποδόσεις είναι από 2,00 έως 3,00. Αυτό δεν είναι σωστό αν οι εν λόγω παίχτες θέλουν να χαρακτηρίζονται στοιχειωδώς σοβαροί.
  2. Ανεξήγητα, μερικοί θέλουν οπωσδήποτε να κερδίσουν 150.000 ευρώ με ένα στοίχημα και όχι σταδιακά, με μεθοδικό και ψύχραιμο τρόπο. Αν σου μιλάει η μπόμπα και την παίξεις τότε μαγκιά σου και ας χάσεις. Αλλά όταν παίζεις μια μεγάλη απόδοση και κανείς το σταυρό σου να περάσει για να βγάλεις χοντρά με εύκολο τρόπο τότε είσαι άξιος της μοίρας σου.
  3. Κανονικά, παίζεις αυτά τα σημεία που βλέπεις είτε έχουν τιμή 1,10 είτε 12,00 και 20,00 … Ό,τι σου «μιλάει» πρέπει να το τζογαρεις αρκεί η απόδοση του σημείου αυτού να αξίζει το σχετικό της ρίσκο. Το μόνο που πρέπει να ελέγχεις είναι αν ανταποκρίνονται στην πραγματική τους τιμή. οι αποδόσεις αυτών των σημείων που θεωρείς πιθανά να εμφανιστούν.

ΑΡΘΡΟ 25: Γιατί να παίζουμε π.χ. Premiership κι όχι Conference;

  1. Η απάντηση έχει δοθεί εν μέρει και σε προηγούμενα μέρη της Βίβλου (18.2, 18.3) όμως θα πρέπει να διατυπωθεί ξεκάθαρα: ποντάρουμε σε ομάδες που ξέρουμε κάποια πράγματα για αυτές και που δεν θα χρειαστεί να διαβάσουμε δέκα εφημερίδες και να ανοίξουμε είκοσι sites για να μάθουμε.
  2. Επιλέγουμε λοιπόν σχεδόν όλα τα μεγάλα πρωταθλήματα, αποκλείοντας δεύτερες, τρίτες και ξου κατηγορίες. Δεν ποντάρουμε στο Λέιτον Όριεντ – Σάουθεντ διότι κανένας Άγγλος, Γάλλος, Γερμανός ή Πορτογάλος δεν θα πόνταρε τα λεφτουδάκια στο Πατραϊκός – Καλαμάτα.
  3. Πιο γνωστά πρωταθλήματα, πιο διαδεδομένα, πιο εύκολα μαθαίνουμε τα νέα τους, πιο συχνά βλέπουμε τις ομάδες τους στην τηλεόραση και φυσικά πολύ πιο φερέγγυα από όλες τις απόψεις.
  4. Είναι περιττό αλλά θα πρέπει να υπενθυμίσω ότι στην ιταλική Serie B η κατάσταση στις τελευταίες αγωνιστικές είναι τραγική. Πολλές ξένες εταιρείες δεν δέχονται ποντάρισμα, η Εταιρεία κι ο ΟΠΑΠ δέχονταν πέρυσι ποντάρισμα αλλά είχαμε γίνει… Ασιάτες, με πλεονέκτημα γκολ.

ΑΡΘΡΟ 26: Η ηκανιότα

  1. Γκανιότα ορίζεται το ποσοστό που παίρνει ο book από τα στοιχήματα που δέχεται, ανεξάρτητα από την έκβαση των αγώνων, είναι το ποσοστό του book, που κρύβεται μέσα στις αποδόσεις. Αν δεν υπήρχε η γκανιότα, δεν θα υπήρχε μπουκ που ν’ αντέχει τους μεγαλοπαίκτες.
  2. Πώς την υπολογίζουμε: διαιρέστε το 100 με την απόδοση κάθε σημείου ξεχωριστά και προσθέστε τις απαντήσεις. το σύνολο είναι το betting percentage. Για να βρείτε τη γκανιότα, διαιρέστε το 10000 με το betting percentage. Η γκανιότα είναι η αφαίρεση του αριθμού που βρήκαμε.
  3. Παράδειγμα σε ένα ματς με αποδόσεις 2,40 – 2,75 – 2,60.

100/2,40 + 100/2,75 + 100/2,60 = 41,666 + 36,363 + 38,461 = 116,49 (betting percentage).

ΓΚΑΝΙΟΤΑ = 100 –10.000/ betting percentage = 100 – 10.000/116,49 = 100 – 85.844 = 14,15 %.

  1. Η γκανιότα απλοϊκά είναι το ποσοστό κατά το οποίο ξεπερνάει το 100 καθένα από τα παραπάνω αθροίσματα. Το περιθώριο κέρδους είναι πολύ μεγαλύτερο στην Ελλάδα (τους λόγους αναζητήστε τους στη σύμβαση ΟΠΑΠ – Εταιρείας Στοιχημάτων)…
  2. Γκανιότα 15% σημαίνει ότι όταν ποντάρεις ένα χιλιάρικο σε ένα αγώνα, ουσιαστικά παίζεις με 850 δραχμές (1000-150 δηλαδή). Και αν σας φαίνεται μικρή η διαφορά, σκεφτείτε ότι μιλάμε για μονό αποδεκτό… Γιατί αν πάμε σε τριάδες τότε χάνουμε κοντά 500 δρχ..

ΑΡΘΡΟ 27: Μακριά κι… αλάργα

  1. Πόσες φορές δεν κολλήσατε πάνω στη οθόνη ενός υπολογιστή που δείχνει Live Scores στα τελευταία λεπτά ενός αγώνα παρακαλώντας να νικήσει η ομάδα πάνω στην οποία είχατε ποντάρει; «Πάμε… μωρή Οσασούνα», «ανέβαινε ρε Βόλφσμπουγκ.» κι άλλα συναφή. Πάλι αδιάβαστοι πιαστήκατε;
  2. Σε όλα τα πρωταθλήματα υπάρχουν ομάδες οι οποίες κάθε χρόνο μας σπάνε τα νεύρα. Την μια σεζόν πάνε για Ευρώπη, την επομένη κινδυνεύουν να πέσουν όμως στο τέλος τι μένει; Μια άδεια τσέπη. Άρα λοιπόν πρέπει να τις αποφεύγουμε.
  3. Και δεν είναι δύσκολο να τις εντοπίσουμε: Οσασούνα, Βαγιαδολίδ, Αλαβές από Ισπανία, Χάνσα Ροστόκ και Καϊζερσλάουτερν από Γερμανία, Τότεναμ και Λιντς από Αγγλία, Λιλ και Λανς από Γαλλία και πολλές άλλες.

ΑΡΘΡΟ 28: Το ασιατικό

  1. Τo Asian Handicap (παραδοσιακά γνωστό ως «Hang Cheng») είναι ίσως το πιο ευνοϊκό από πλευράς όρων για τον παίκτη είδος στοιχηματισμού από τα ευρέως διαδεδομένα που κυκλοφορούν στην αγορά. Ο παίκτης έχει να διαλέξει ανάμεσα σε δύο ενδεχόμενα (και όχι τρία σημεία) και η γκανιότα είναι αισθητά μικρότερη…
  2. Τρανό παράδειγμα οι περιπτώσεις όπου πλεονέκτημα μισού (ή αλλιώς +0.5) γκολ δίνεται σε μια φιλοξενούμενη ομάδα (δηλ. Handicap 0:1/2). Θα παρατηρήσετε ότι σε τέτοιες περιπτώσεις η απόδοση του Χ2 αυτής της ομάδας είναι π.χ. 1.72 στο Χ2 (διπλή ευκαιρία) και 1.81 στο Asian Handicap από τον ίδιο book και ενώ μιλάμε για το ίδιο ακριβώς ποντάρισμα στην ουσία.
  3. Το ασιατικό Handicap όχι μόνο έχει χαμηλότερη γκανιότα, αλλά για δυάδες και τριάδες έχει και λιγότερους πιθανούς συνδυασμούς, κάτι που σημαίνει αυξημένες πιθανότητες για τον παίκτη…

ΑΡΘΡΟ 29: Σύστημα Martingale

  1. Το Martingale είναι ο πιο διαδεδομένος τρόπος για την διαχείριση των χρημάτων στο στοίχημα. Αρχικά σχεδιάστηκε για χρήση στα παιχνίδια των καζίνο και δεν έχει σε τίποτα να κάνει με επιλογή αγώνων. Το σύστημα Martingale σε βοηθά να κοντρολάρεις τα ποσά που στοιχηματίζεις. Με το Martingale μπορεί να είσαι ένας απαράδεκτος παίκτης και να εξακολουθείς να κερδίζεις χρήματα.
  2. Η αρχή του είναι ότι αν χάσεις διπλασιάζεις το ποσό που ποντάρεις στο επόμενο στοίχημα, και αν κερδίσεις αρχίζεις να ποντάρεις ξανά με το αρχικό ποσό που στοιχημάτισες την πρώτη φορά. Αν χάσεις, ποντάρεις τα διπλάσια από όσα αρχικά είχες ποντάρει και ούτε κάθ’ εξής. Πολλοί πιστεύουν ότι όταν χάνουν συνεχόμενες φορές, κάποια στιγμή θα κερδίσουν.
  3. Συνοπτικά, το Martingale είναι ένα πολύ επικίνδυνο σύστημα και πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο από παίκτες με μεγάλα κεφάλαια, εξαιτίας του ρίσκου που εμπεριέχει…

ΑΡΘΡΟ 30: Τα προγνωστικά

  1. Έχοντας διαβάσει τα προηγούμενα άρθρα, θα αναρωτηθείτε: «Καλά, και πώς αυτοί οι πούστηδες που γράφουν τις στήλες μας δίνουν προγνωστικά; Ξέρουν τα πάντα;». Όχι φυσικά, κανείς δεν ξέρει τα πάντα. Ο καθένας λαμβάνει υπ’ όψιν του τα σημαντικότερα κριτήρια, αξιολογεί και προτείνει.
  2. Οι τακτικές σε κάθε στήλη προγνωστικών ποικίλλουν. Άλλος δίνει συνήθως μικρές αποδόσεις, άλλος θα προτείνει ματς με αποδόσεις άνω του 2,00, άλλος θα βρει δυο στανταράκια και θα ψάξει για «μπόμπες». Πάντα κάτι διαφέρει.
  3. Το ζήτημα όμως είναι η τακτική αυτή να αποδίδει. Ο πλέον σωστός και ενδεικνυόμενος τρόπος είναι να βρίσκεις δυο-τρία στάνταρ κι από εκεί και πέρα να τα «διπλώνεις» με κάποιες μεγαλύτερες αποδόσεις. Αυτήν την τακτική ακολουθεί το τελευταίο διάστημα και ο Κουβανέζος.

ΑΡΘΡΟ 31: Αγγλία

  1. Και γιατί να ποντάρουμε τα λεφτουδάκια μας σε αγώνες αγγλικών πρωταθλημάτων;
  2. Οι άνθρωποι είναι τρελοί. Στις μικρές κατηγορίες παίζουν καμιά 60αριά ματς τον χρόνο και από τις 20τόσες ομάδες, μόνο 5 ή 6 ενδιαφέρονται για το αποτέλεσμα.

ΑΡΘΡΟ… 69: Πότε να πονηρευτούμε;

  1. Όταν μια μικρομεσαία ομάδα πάρει απρόσμενα μια νίκη εκτός έδρας, ας την αποφύγουμε μια εβδομάδα μετά, όταν και θα αγωνιστεί στην έδρας. Στατιστικά, σε τέτοιες περιπτώσεις, ο άσος δεν «κάθεται».
  2. Ξέρουμε πάνω κάτω ποιες ομάδες έχουν μια «εύνοια» από το σύστημα κάθε χώρας. Παρατηρείστε λοιπόν ότι πριν η μεγάλη αυτή ομάδα αγωνιστεί εκτός έδρας με μια ομάδα που διαθέτει ισχυρή έδρα, η τελευταία είναι πιθανόν να έχει κάνει «διπλό» την προηγούμενη αγωνιστική. Π.χ. παίζει την Κυριακή Περούτζια – Αταλάντα και λήγει 0-1 και την αμέσως επόμενη αγωνιστική το ματς Αταλάντα – Ίντερ λήγει 0-2. Κατανοητόν;
  3. Προτιμήστε πρωταθλήματα για να ποντάρετε όπου δεσπόζουν τρεις τέσσερις ομάδες το πολύ κι από εκεί και πέρα επικρατεί το χάος: ελληνικό, βελγικό, πορτογαλικό, ολλανδικό, τούρκικο, σκωτσέζικο.
  4. Αν το σκεφτούμε λογικά, μια αγωνιστική κυλάει normal όταν από τα εννέα ματς στα έξι ή επτά επικρατήσουν τα φαβορί (με άσους ή διπλά). Στατιστικά αν το δει κανείς, στα παραπάνω (69.3) προαναφερόμενα πρωταθλήματα συν το ισπανικό και το ιταλικό (μιλάμε πάντα για πρώτες κατηγορίες) δυο σερί αγωνιστικές κυλούν χωρίς μεγάλες εκπλήξεις και με λίγες ισοπαλίες και στην αμέσως επόμενη… ανασταίνονται και οι πεθαμένοι.
  5. Σε ημέρες ή χρονικές στιγμές όπου υπάρχουν λίγα ματς για ποντάρισμα (Δευτέρα, Παρασκευή, Σάββατο βράδυ, Κυριακή βράδυ) και στα οποία είναι αναμενόμενο ότι όλη η Ευρώπη θα ποντάρει πάνω στο φαβορί, εμείς θα ήταν καλύτερο να το αποφύγουμε διότι το ρίσκο αυξάνεται. Ποτέ σε τέτοιες περιπτώσεις δεν «πέρασαν» όλα τα φαβορί, συνήθως «στραβώνουν» πάνω από τα μισά.
  6. Το Σάββατο το βράδυ διεξάγεται το κύριο «μενού» της Ligue 1 του γαλλικού πρωταθλήματος. Αξίζει να ποντάρετε πάνω σε έναν άσο άνω του 2,00 – 2,10 ανεξάρτητα όλων των άλλων κριτηρίων, χωρίς όμως να πάτε κόντρα σε μια εκ των πρωτοπόρων. Οι Γαλλιδούλες πάντα προσφέρουν… δώρα με υψηλές αποδόσεις άσων.

Το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε από τον Koubanezo στο Sportnet.gr το 2003.

Θέλεις να μη χάνεις ανάρτηση στον δρόμο για το ταμείο;

Κάνε like στη σελίδα του Koubanezos.gr στο Facebook

Εντάξου στο μεγάλο chat του Telegram

Κάνε εγγραφή στο κανάλι του Koubanezos.gr στο Youtube

Follow το Koubanezos.gr στο Twitter

Ακολούθησε το Koubanezos.gr στο Instagram

Εντάξου στο group του Koubanezos.gr στο Facebook