Σαν σήμερα γεννήθηκε στις 18 Φλεβάρη του 1967 ένας απ’ τους πιο χαρισματικούς Ιταλούς που κλώτσησαν την στρογγυλή θεά. Ο λόγος για τον Ρομπέρτο Μπάτζιο. Στο Caldogno, ένα μικρό χωριό έξω απ’ τη Βιτσέντζα της Ιταλίας. Εκεί οπού έκανε και τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα, και μόλις στα 15 του χρόνια το επαγγελματικό του ντεμπούτο. Δεν άργησε φυσικά να θεωρηθεί το μεγαλύτερο ταλέντο σε όλη τη χώρα. Και όχι άδικα.

Στα επόμενα χρόνια θα κάνει μια αξιοζήλευτη καριέρα έχοντας πάντα ως πρωταγωνιστή το εκρηκτικό του ταπεραμέντο. Στην πλούσια καριέρα του θα πραγματοποιήσει 491 αγώνες σημειώνοντας 221 γκολ σε επίπεδο συλλόγων και με την φανέλα της Squadra Azzura σημείωσε 27 γκολ σε 57 συμμετοχές. Αναφερόμαστε σε ένα παίχτη με εκρηκτικό στυλ αέρινες κινήσεις και με τη μαγική ικανότητα να στέλνει τη μπάλα ακριβώς εκεί που ήθελε, είτε στο πλεχτό είτε σε συμπαίκτη.

Θα αγωνιστεί κατά σειρά πέρα απ’ τη γενέτειρα του σε Φιορεντίνα, Γιουβέντους, Μίλαν, Μπολόνια, Ιντερ και έκλεισε την καριέρα του στη Μπρέσια. Μόνο 5 ποδοσφαιριστές έχουν καταφέρει να παίξουν και στις τρεις μεγάλες του ιταλικού ποδοσφαίρου. Σε όλες θα αφήσει στιγμές ανεξίτηλές απ’ το τεράστιο ταλέντο του, αλλά τα καλύτερα του χρόνια θα τα περάσει στη «βέκια σινιόρα» που πήρε σχεδόν τα πάντα. Ηταν δεκάρι παλιάς κοπής που δεν έμπαινε σε καλούπια.

Οσοι από εσάς έχετε παίξει το γνωστό σε όλους Football Manager να σας πληροφορήσω ότι η θέση “trequartista” ήρθε στην επιφάνεια απ’ αυτόν τον κοντό μάγο. Με ένα τόσο εκρηκτικό χαρακτήρα μοιραία θα τσακωθεί με όλους τους προπονητές της καριέρας του, μα με όλους, εκτός απ’ τον τελευταίο του προπονητή στην Μπολόνια, όπως έχει δηλώσει. Με τον Τζιονάνι Τραπατόνι, δε, που τον είχε και σε Γιούβε και σε εθνική είχε βρει το μπελά του…

Εθνική Ιταλίας

Μεγάλο κεφάλαιο για τον Μπάτζιο αλλά και επίπονο. Θα αγωνιστεί σε 3 Μουντιάλ θα σκοράρει και στα 3. Αλλα δυστυχώς ενώ πήρε την Ιταλία απ’ το χέρι θα σε όλα θα αποκλεστεί σε όλα απ’ την κατάρα των πέναλτι. Τρομερό και όμως αληθινό. Ενα πέναλτι ήταν εξάλλου αυτό που θα χαραχθεί στη μνήμη όλων: έχοντας αποκλειστεί απ’ την Αργεντινή του Μαραντόνα στο Μουντιάλ του 1990, το 94΄ θα φτάσει την Ιταλία μέχρι τον τελικό.

Απέναντί του, οι Βραζιλιάνοι. Ο ήρωάς μας όμως πονάει, ο αστράγαλός του έχει πρηστεί, οι γιατροί της ομάδας συστήνουν να μην αγωνιστεί. Ο Roby δεν ακούει κανέναν, θέτει σε κίνδυνο την καριέρα του και λέει ευθαρσώς στο Αρίγκο Σάκι πως αν δεν τον βάλει να παίξει θα αποχωρήσει για πάντα από την Εθνική. Πίσω στη μπότα, είναι αδιανόητο να μην παίξει ο Μπάτζιο, ακόμη και με ένα πόδι έπρεπε να παίξει. Η συνέχεια είναι γνωστή, πρόκειται για έναν από τους χειρότερους τελικούς στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου, αλλά και ενός από τους πιο χαρακτηριστικούς συνάμα.

Το ματς σταθμός της Padadena, στοιχειώνει ακόμη και σήμερα το ιταλικό ποδόσφαιρο, είναι το παιχνίδι με το πιο διάσημο πέναλτι στην ιστορία του ιταλικού ποδοσφαίρου. Έχουν χυθεί τόνοι μελάνης για εκείνο το πέναλτι, χιλιάδες παρομοιώσεις, καρμικές αναλύσεις, παραβολές, αντιδιαστολές. Η μπάλα πήγε έξω, τα what if αν κατέληγε μέσα είναι αμέτρητα, με ατέλειωτες προεκτάσεις που δεν άπτονται μόνο του αμιγώς αθλητικού επιπέδου. Οι Ιταλοί το έφεραν τόσο βαρέως που γύρισαν μέχρι και διαφήμιση (κακόγουστη είναι η αλήθεια) με τη μπάλα να καταλήγει μέσα…Για την ιστορία στο επόμενο Μουντιάλ θα αποκλειστεί στα προημιτελικά ξανά στα πέναλτι απ’ τους Γαλλους.

Μια ιστορία για τον «Μικρό Βούδα» που άλλοι γνωρίζουν άλλοι όχι, είναι ότι ο Μπάτζιο σε ηλικία 19 ετών διέλυσε για δεύτερη φόρα το γόνατο του. Ο μοναδικός που τον έβλεπε τότε, ήταν φίλος του Maurizio Boldrini, καταλυτικός παράγοντας στην ολική επαναφορά. Ο Boldrini ήταν μέλος της Soka Gakkai, στην ιταλική σχολή λατρείας του ιαπωνικού βουδισμού. Μιλάει στο Baggio για τη θρησκεία του, την εσωτερικότητά της, του συστήνει να δοκιμάσει να ακούσει, χωρίς απαραίτητα να ασπαστεί. Μετά από μια σύντομη μαθητεία, ο Roby προσκολλάται στη νέα φιλοσοφία όπως ο ναυαγός στην ξύλινη σανίδα μεσοπέλαγα και επαναπροσδιορίζεται πνευματικά. Έκτοτε αφιερώνει ένα δίωρο από την ημέρα του για μια ιδιότυπη προσευχή, που πιο πολύ μοιάζει με απομόνωση, είχε συγκλονιστεί από τη διδαχή «καθένας είναι υπεύθυνος για ό,τι του συμβαίνει, διότι αυτό είναι και το ελάττωμα και η αξία του». Αυτό ήταν… Ηταν η φραση που τον έκανε να αλλάξει θρησκεία.

Είναι πολλά τα λόγια θαυμασμού που ειπώθηκαν κατά καιρούς για τον κοντό με την πλούσια κόμη. Ο Μισέλ Πλατινί δηλώνει στην κάμερα της RAI ότι ο μικρός είναι το πρώτο «εννιάμισι» του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, ο πρώτος παίκτης που συνδυάζει τις αρετές και του δημιουργού και του εκτελεστή με την ίδια επιτυχία.

Ο Αρίγκο Σακι θα πει: «Δεν είναι ασφαλώς Μαραντόνα, δεν είναι Πλατινί, είναι κάτι άλλο, κάτι καινούριο, κάτι εξωτικό».

Στη χώρα, στα πρώτα του βήματα είχε επικρατήσει να λέγεται: γεννήθηκε η ιδιοφυΐα που θα κάνει την Ιταλία ευτυχισμένη. Η αλήθεια είναι ότι μπορεί να μην τους έφερε το Παγκόσμιο Κύπελλο αλλά έκανε και αυτούς και εμάς ευτυχισμένους που τον βλέπαμε και τον θαυμάζαμε.

Ο Ρομπι θα ταλαιπωρηθεί από πολλούς τραυματισμούς στην καριέρα του αλλά θα φτάσει στην κορυφή του ατομικού του Εβερεστ οντάς ο καλύτερος παίχτης στην Ευρώπη και τον κόσμο το 1993. Σε συλλογικό επίπεδο η καλύτερη στιγμή του ήταν το κύπελο ΟΥΕΦΑ την ίδια χρονιά, φυσικά με την Γιουβέντους.

Ο καλλιτέχνης της πόλης του Michelangelo έχει μείνει στη μνήμη μας για πάρα πολλές ωραίες ποδοσφαιρικές στιγμές και σίγουρα όχι για εκείνο το καταραμένο πέναλτι.


Διαβάστε περισσότερες ιστορίες στο γκρουπ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ! Σαν Σήμερα γεννήθηκε….

 

Θέλεις να μη χάνεις ανάρτηση στον δρόμο για το ταμείο;

Κάνε like στη σελίδα του Koubanezos.gr στο Facebook

Εντάξου στο μεγάλο chat του Telegram

Κάνε εγγραφή στο κανάλι του Koubanezos.gr στο Youtube

Follow το Koubanezos.gr στο Twitter

Ακολούθησε το Koubanezos.gr στο Instagram

Εντάξου στο group του Koubanezos.gr στο Facebook