Θυμάμαι ακόμα πολύ έντονα την πρώτη μου επαφή με το σνούκερ. Ήταν η σχολική περίοδος 1988-89, στη Στ’ Δημοτικού και στο ζάπινγκ ανάμεσα στα δορυφορικά κανάλια (α ρε Ανδρέα, λείπεις), εκεί που πιάναμε το αγγλικό και ιδιαίτερα δημοφιλές Sky, έπεσα σε ένα τραπέζι μπιλιάρδου, το οποίο όμως είχε έξι τρύπες και πολλές μπάλες, διαφόρων χρωμάτων.

Ενας ψηλόλιγνος κοκκινομάλλης με χωρίστρα, κλασική βρετανόφατσα, με το όνομα Στιβ Ντέιβις, έκανε τα δικά του πάνω στην πράσινη τσόχα. Και, παρότι δεν καταλάβαινα ακόμα γιατί επιδίωκε να βάλει κόκκινες μπάλες που βρίσκονταν σε πιο δύσκολα σημεία του τραπεζιού σε σχέση με άλλες, διαφορετικού χρώματος, αντιλήφθηκα από τα ενθουσιώδη χειροκροτήματα του κοινού ότι πρέπει να ήταν ο σούπερ σταρ του περίεργου αυτού είδους μπιλιάρδου.

Ελληνικός σχολιασμός δεν υπήρχε στο Sky, που αργότερα έκανε συνδέσεις με ένα νέο κανάλι, ονόματι Eurosport, που έδειχνε το σνούκερ και άλλα λιγότερα προβεβλημένα σπορ, αλλά το κόλλημα δεν άργησε. Για να μην τα πολυλογώ, φρόντισα να μάθω μέσα από πολλές ώρες παρακολούθησης τους βασικούς κανονισμούς, ώστε να κατανοώ τι παρακολουθώ και η στενοχώρια όταν το Eurosport χάθηκε από τους δέκτες μας την άνοιξη του 1991 οφειλόταν κυρίως στο ότι θα έχανα αυτό το πρωτότυπο θέαμα. Για το τένις, τον στίβο, ακόμα και το σκι, φρόντιζαν τα ελληνικά κανάλια, έστω και όχι τόσο τακτικά. Σνούκερ πού θα ξανάβλεπα;

Ευτυχώς το «κόλλημα» δεν χάθηκε, παρότι μεσολάβησαν πολλά χρόνια αποχής μέχρι την επανεμφάνιση του ελληνικού παραρτήματος του Eurosport. Έγινε δε τόσο μεγάλο, που υπήρξαν στιγμές που βρισκόμουν σε ποδοσφαιρικό γήπεδο για δημοσιογραφική αποστολή, με ανοιχτό παράθυρο για τον αγώνα του κάθε τυχάρπαστου σνουκερικού τουρνουά ή μισοκοιμισμένος. Γνωρίζω καλύτερα τα βιογραφικά στοιχεία του Νο 110 της κατάταξης από τους βασικούς παίκτες της Ρεάλ Μαδρίτης και της Μπαρτσελόνα και – δεν τίθεται καν θέμα γι’ αυτό – θα επέλεγα ασυζητητί να παρακολουθήσω έναν αγώνα του πρώτου γύρου του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του Crucible, απ’ ό,τι έναν τελικό Τσάμπιονς Λιγκ στην μπάλα (για Μουντιάλ… το συζητάμε ακόμα).

O Koubanezos, γνώστης κι αυτός του αθλήματος, μου έδωσε την ευκαιρία να τα λέμε από αυτήν τη γωνιά, για ειδησούλες, παράξενα (το μάθατε ότι ο Ρόνι Ο’Σάλιβαν άφησε μουστάκι;) και φυσικά στοιχηματικές προβλέψεις για όσους θέλουν να βάλουν αλατοπίπερο στην παρακολούθηση των αγώνων από την TV ή το ίντερνετ. Το φετινό καλοκαίρι προμηνύεται «καυτό», μια και η πανδημία του COVID-19 μετέθεσε για τον Αύγουστο το Παγκόσμιο, οπότε θα έχουμε να πούμε πολλά και συχνά.

Ευάνθης Γκόγκουλης

Share: